Gewoon aan deze kant van de hemel,
is er een plek die regenboogbrug wordt genoemd.

Wanneer een dier sterft dat heel dierbaar is voor iemand hier,
dan gaat dit dier naar de regenboogbrug.
Daar zijn grasvelden en heuvels voor al onze speciale vrienden,
zodat ze samen kunnen rennen en spelen.
Daar is een overvloed aan eten, water en zonneschijn
en onze vrienden zijn er warm en behaaglijk.

Alle dieren die ziek of oud waren, worden weer gezond en vitaal,
zij die gewond of verminkt waren, worden weer heel sterk.
Net zoals wij hen herinneren in onze dromen,
van de dagen en tijden die voorbij zijn.
De dieren zijn blij en tevreden, behalve voor een kleinigheid,
ze missen allemaal iemand die voor hen heel dierbaar is en die achter moest blijven.

Allemaal rennen en spelen ze samen, maar er komt een dag,
wanneer er plotseling één stopt en staart in de verte.
Zijn heldere ogen staan gespannen, zijn enthousiaste lichaam beeft.
Plotseling rent hij weg van de groep, vliegend over het groene gras,
dragen zijn pootjes hem sneller en sneller.

Jij bent gezien en als jij eindelijk je speciale vriend ontmoet,
omhels je elkaar in een vreugdevolle hereniging, om nooit meer gescheiden te worden.
Gelukkige kusjes regenen op je gezicht,
je handen liefkozen het vertrouwde kopje.
Je kijkt opnieuw in de vertrouwde ogen van je huisdier,
die al zolang uit je leven weg was, maar nooit uit je hart....

Dan gaan jullie samen over de regenboogbrug.

-----------------------------------------------------------------

Moedig, dapper soms vol vuur en venijn,
maar ook kon je heel aanhankelijk zijn.
Zoekend en tastend naar m'n handen,
was voor jou pas echte weelde.

Je vleide je zachtjes neer op m'n schoot,
van al die aandacht, och ja.....je genoot.
Je hebt mij in vertrouwen genomen,
tot aan de dag dat het einde is gekomen.

Altijd heb je me weten te charmeren
en dat ben ik enorm gaan waarderen.
Afscheid nemen is pijnlijk en hard,
maar jij was een vriend met een gouden hart.

-------------------------------------------------------------------------------
De vriendschap die je samen deelde,
neemt niemand je nog af.

Zeg me dat je nooit weg zult gaan, dat kan ik je niet beloven
Maar als je aan me denkt zul je me zien, heel even, heel in de verte.

Verdriet is de herinnering aan mooie tijden.
En als ik dan dood ben, huil dan niet :
ik ben niet echt dood, moet je weten.
Het is slechts heimwee, dat ik je achterliet,
dood ben ik pas als jij mij bent vergeten.    
  

Als ik straks oud ben, ziek en zwak en pijn verjaagt de slaap.
Als onrust bezit van mij neemt, doe dan wat onvermijdelijk is.
Laat mij gaan, de laatste goede daad.

Beslis dan voor mij en wees niet laf.
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,
of uitstel tot het beter past, bij een verloren strijd?

Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.
Jij loopt niet weg, je kijkt me aan.
Je noemt me bij de liefste naam en houdt mij stevig vast.

Vandaag voor het laatst, groet ik je met mijn kattenstaart.
Wat jij liet doen, deed je voor mij.
Je hebt me nog meer pijn en zinloos lijden bespaard.

Een zwaar besluit, nee huil nu niet.
Jij en ik, nog maar even, maar we waren vrienden voor het leven.
--------------------------------------------------------------------------------

Alles is voorgoed gedaan,
als jij er klaar voor bent.
'k Heb aan je zijde gestaan,
oh God, ik heb je graag gekend.

Ik blijf nu hier, jij gaat naar daar.
En daar is niet zover van hier.
We spreken af, ik weet niet waar
en daar ontmoeten we elkaar.

Zonder jou tikt de klok even snel,
maar de tijden veranderen wel.
Dus neem ik afscheid, jij moet nu gaan.
Weet dat je in mijn hart altijd blijft voortbestaan.

Slaap zacht, je hebt het verdiend,
je vocht tot aan je laatste zucht.
En ga, ga nu m'n vriend
en droom voor eeuwig opgelucht.

Net zoals vroeger, kom je wel terecht.
Ik weet je vindt een thuis, heel gauw.
En ik herhaal, wat jij me ooit hebt gezegd.
In mijn hart blijf ik je trouw.